รวบยอด....

 

 



 

 

รวบยอด....

พุธที่ 7….ดำเนินชีวิตตามปกติ

วันนี้วิถีชีวิตของเราแม่ลูกก็ดำเนินไปตามปกติ

แม่ยังเจ็บนิ้วอยู่ บวมเป่งเหมือนนิ้วกำลังท้องได้ซักสี่ห้าเดือน.......ช่วยไม่ได้นิเนอะ....แม่อยากซุ่มซามทำไมหละ....

หนูนะเหรอ ตอนเย็นก็ป่วนแม่ได้ตามปกติแล้ว.....ไม่สบายก็หายดีแล้ว....ไม่ไอไม่ไข้....กินได้ปกติ

หนูอาจอัดอั้นตันใจไม่ได้กินนมมาหลายวัน...วันนี้ย่ารายงานว่า...หนูชี้โต๊ะที่ไว้นม...แล้วพูดหม่ำ...หม่ำ..ด้วย แสดงว่าหิวจริงๆ......

พฤหัสที่ 8 ….เรื่องของการกิน

วันนี้แม่มีสัมมนาตั้งแต่เช้าเลย.....เลิกก็บ่ายสี่โมงเย็น..แต่ก็ทำไม่ได้เพราะมีทำรายงานตอนสัมมนาเสร็จด้วย...ตอนแรกแม่ว่าวันนี้จะกลับบ้านเร็วหน่อย...เพราะพรุ่งนี้จะต้องออกเดินทางไปบ้านคุณยาย...ลำปาง...แต่เช้ามืด..

ช่วงนี้หนูเป็นเด็กดีมากทุกวัน....หนูไม่งอแง...ปกติหนูไม่ค่อยงอแงอยู่แล้วหละลูก...นอนกลางวัน 2 ครั้ง รวมแล้ววันละ 3-4 ชั่วโมง.....สบายย่าเลยหละ.......

เรื่องการกินของหนูสรุปแล้วว่าหนูกินได้ทุกอย่าง....ไม่แพ้ ไม่ว่าจะเป็นอาหารทะเล....ไข่แดง ไข่ขาว.......ดีจัง...ไม่งั้นหนูจะต้องอดกินของอร่อยๆมากมายเลย...และที่สำคัญเป็นของมีประโยชน์ด้วย

ตอนนี้หนูกินอาหาร 3 มื้อแล้ว....ในหนึ่งวันแม่ให้หนูกินไข่ 1 ฟองเป็นหลัก......อีกสองมื้อสลับกันไประหว่าง หมู ปลา เต้าหู้ ตับ ไก่ .....อืมแม่ลืมบอกหนูไป หนูกินข้าวสวยได้แล้ว โดยส่วนใหญ่ แม่จะป้อนข้าวสวยหนูตอนมื้อเย็นครับลูก กินกับผัดพักบ้าง ปลาบ้าง โดยแม่จะทำให้มีน้ำมากหน่อย พอราดข้าวสวยร้อนๆก็ไม่แฉะหรือแห้งเกินไป

.....ย่าบอกแม่ว่า....ถ้าป้อนข้าวเด็กแล้วกินแบบหนูนะ...ไม่ขี้เกียจป้อนเลย.......แต่แม่ก็ไม่บังคับนะเพราะกลัวว่าลูกจะเป็นโรคเบื่ออาหารถ้าบังคับให้กินมากๆ

หนูจะค่อนข้างกินอาหารเป็นเวลา.....เพราะแม่พยายามฝึกหนูมาแบบนี้........แม่บอกย่าว่า...มื้อนมกับมื้ออาหารให้แยกกันให้ชัดเจน....หนูจะได้กินเป็นเวลากระเพาะน้อยๆของหนูจะได้ไม่ทำงานหนักเกินไป.....อีกอย่างหนูจะได้ไม่กินพร่ำเพื่อทั้งวันจ๊ะลูก...ซึ่งแม่คิดเอาเองว่ามันจะเป็นการดีกับลูกไงครับ....

ศุกร์ที่ 9....เดินทางไปบ้านคุณยายกัน...

วันนี้หนูโดนปลุกจากเตียงตั้งแต่ ตี 3 ครึ่ง.....น่าสงสารจัง....แต่หนูก็ไม่งอแงเลยครับ....หลังจากป๊ะอุ้มหนูไปลา ปู่ ย่าและลุงดุลแล้ว เราสามคนก็ออกเดินทางกัน......หนูนอนเล่นในรถโดยแม่ไม่ต้องอุ้ม....แต่หนูไม่หลับนะครับ...นอนนิ่งๆ หลับตาปริบๆ...มองนั่นมองนี่ไปเรื่อยๆ....ไม่รู้คิดอะไรอยู่นะเนี้ย

แม่เป็นห่วงป๊ะเรื่องขับรถเลยไม่กล้านอน....นั่งเป็นเพื่อนป๊ะดีกว่า.....ป๊ะเองก็พยายามบอกให้แม่นอน.....แต่แม่ก็นอนไม่ลง....เลยนั่งคุยกับป๊ะไปตลอดทางจนถึงลำปางเลย.....

ไปคราวนี้เราแวะพักกันสองสามครั้ง...ให้ป๊ะเข้าห้องน้ำ..แวะซื้อขนม..แล้วก็แวะป้อนอาหารเช้าลูก......ถึงลำปางก็เกือบ 11 โมงแล้วครับ......

มาคราวนี้หนูกลัวพี่กี้เหมือนเดิม...พี่กิ้วิ่งมาใกล้ทีไรมีร้องจ๊าก....ถึงกลัวก็คอยแต่จะแอบมองพี่กี้ตลอด ส่วนพี่จ๋าไม่ค่อยกลัวนะ....ยายบอกว่าพี่กี้นะสีดำดูน่ากลัว......แต่พี่กี้ใจดีมากเลยนะครับลูก…เป็นหมาแสนรู้ที่สุด...แม่รู้มาว่าลาบราดอร์แสนฉลาดก็เลยไปชวนพี่กี้มาอยู่ด้วยไงครับ...ซึ่งแม่ก็ดีใจมากที่ได้พี่กี้มาอยู่กับเรา....มาอยู่เป็นเพื่อนคุยยายคุณตา

คืนนี้หลังทานข้าวเย็นแล้ว คุณตา คุณยาย แม่ ป๊ะ แล้วก็หนูเข้ามานั่งเล่นกันที่ห้องนอนเรา......คุณยายไม่ทิ้งความเป็นคุณครูอนุบาลสอนหนูร้องเพลงด้วย....เพลงอะไรนะเหรอ.....แม่ไม่รู้จักชื่อเพลงหรอกครับ...คุณยายร้องไปก็ทำท่าไป....หนูมองอย่างสนใจมาก....ฟังจนคุณยายร้องจบเพลงเลย

.... “มือเรามีสองมือ เอาไว้จับถือทำงานทั่วไป......(คุณทำท่าจับย้ายไปข้างซ้ายทีขวาที)

สองขาของเราเดินได้...ไปไหนๆด้วยขาของเรา” ...(คุณยายเอามือมาตบที่ขาสองข้างเบาๆ)

.....หนูตั้งใจฟังอยู่สองรอบ....พอรอบที่สาม...พอคุณยายร้องท่อนแรก หนูก็ยกมือขึ้นสองข้างแล้วสั่นมือไปมา......ถึงแม้มันจะไม่ถูกเหมือนท่าที่คุณยายสอน.....แต่แม่ก็ดีใจมากที่หนูรู้เรื่องแล้วก็พยายามที่จะทำตาม....ส่วนท่อนหลังหนูยังทำตามไม่ได้จ๊ะ....ไว้คราวต่อไปหนูต้องทำได้แน่เลยแม่ว่านะจ๊ะ.....

ปล. มาบ้านคุณตาคุณยายคราวนี้ดูคุณตาคุณยายหน้าตาสดใสกว่าคราวก่อนๆ....แม่ค่อยใจชื้นหน่อย...และที่สำคัญคุณตาคุณยายบอกแม่ว่า...ดีจังที่คราวนี้ใครซนมาบ้านยายแล้วไม่เป็นไข้...5555 (คราวก่อนๆมาบ้านคุณยายทีไรเป็นไข้ทุกที)

เสาร์ที่ 10 …ไปบ้านคุณทวดกันดีกว่า

วันนี้เราไปบ้านคุณทวดกันจ๊ะ....บ้านคุณทวดห่างจากบ้านคุณยายประมาณ 30 กม. สมัยนี้ทางไปสะดวกนั่งรถไปประมาณ ครึ่งชั่วโมงก็ถึงแล้ว......สมัยเด็กๆเวลาแม่จะไปบ้านคุณทวดทีก็นั่งมอเตอร์ไซด์ซ้อนสามกันไป...ทางก็ไม่ได้ดีเหมือนสมัยนี้ ถึงบ้านคุณทวดที่หัวแดงไปหมด.....ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปอะไรๆก็เจริญและสะดวกสบายมากขึ้นครับลูก....แต่อย่างหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยที่บ้านคุณทวดคือ อากาศดี เย็นสบาย เต็มไปด้วยต้นไม้ ต้นดอก บ้านหลังที่คุณทวดอยู่ เป็นเรือนไทยสร้างยื่นไปในสระน้ำกว้าง ลมพัดเย็นสบายทั้งวัน เท่านั่นยังไม่พอ ข้างๆบ้านคุณทวดยังเป็นลำธารไหลเย็น...น้ำใสแจ๋วเหมือนกระจก....แม่ไปที่ไรอดไม่ได้ที่จะไปนอนอเนกเขนกที่ชานบ้าน....รับลมพัดเอื่อยๆ....ช่างแสนสุขใจนัก.....อยากยกบ้านคุณทวดไปไว้ที่ กรุงเทพฯจัง....เฮ้อ...แม่ก็ได้แต่คิดนะครับลูก......

มาคราวนี้หนูสบายดี...แม่เลยได้โอกาสพาหนูไปนั่งที่ชานบ้าน....ไปให้อาหารปลาที่คุณทวดเลี้ยงไปไว้...ทั้งปลาดุกรัสเซีย ปลาสวาย ปลาทับทิบ ปลานิล....ปลาแรด .แต่ละตัวล้วนตัวไม่เล็กไปกว่าต้นขาของผู้ชายตัวโตๆเลย....คุณทวดไม่เคยให้ใครจับมากินเลย.....บอกว่าสงสารมัน........ลูกหลานก็เลยได้แต่มองน้ำลายไหลไป........

กลับจากบ้านคุณทวดก็เย็นแล้ว ....วันนี้พอหนูนอน ป๊ะกับแม่ก็ไปตลอนทัวร์ตลาดหาของอร่อยกินกัน.....

อาทิตย์ที่ 11 ของฝาก

เช้านี้แม่กับป๊ะตื่นกันแต่เช้า....ไปตลาดเพื่อซื้อของฝากกัน....มารอบนี้เอารถมาเองย่ากับปู่ order เพียบเลยครับ ล้วนแต่อาหารเหนือทั้งนั้น........แคบหมู ไส้อั่ว แหนบถั่วเน่า แหนมผัด เครื่องแกงฮังเล หอมแดง ปลาย่าง ต้นบอน ยอดฟักทอง อุ้ย...เยอะแยะไปหมด....

แม่ไม่ได้เอาหนูไปด้วยเพราะต้องเข้าตลาดมันมีควันและกลิ่นต่างๆเยอะแยะไปหมดเลยครับ...หนูเลยต้องอยู่กับคุณตาคุณยาย...ซึ่งหนูก็ไม่ร้องไห้งอแงเลย...คุณยายชวนหนูดูนั่นดูนี่...ร้องเพลงบ้าง เล่นกับพี่กี้พี่จ๋ามั่งสนุกไปเลยครับ.....

อืม วันนี้หนูทำท่าท่อนที่สองของเพลงที่คุณยายสอนได้แล้วนะครับ.....

วันนี้หนูกับแม่สนุกกันใหญ่เลย เราเอาเสื่อมาปูเล่นกันที่สนามคลานเล่นกันสนุกเลย....พี่กี้พี่จ๋าวิ่งมาที ก็คลานมาหาแม่ที....แต่วันนี้ดูหนูกลัวพี่กี้น้อยลง...พอพี่กี้เผลอ...ทำท่าแอบจะจับหัวเค้า....พอเค้าหันมาก็คลานมานั่งตักแม่ทีหนึ่ง..ป๊ะมองหนูไปหัวเราะไปกับท่าทางของหนู.......กล้าๆกลัวๆ....

วันนี้เราเข้านอนกันเร็วหน่อย....พรุ่งนี้ต้องเดินทางแต่เช้าอีกแล้ว...เฮ้อ...ยังไม่อยากกลับเลย ทำไมมันไม่หยุดทั้งอาทิตย์เลยนะ....

จันทร์ที่ 12 ...เดินทางกลับกรุงเทพฯ

ออกเดินทางจากบ้านคุณยายกันตอน ตี่สี่......หนูตื่นขึ้นมาจุ๊บคุณตาคุณยายก่อนกลับ.......คุณตาคุณยายคงคิดถึงหนูแน่ๆเลย....แม่สัญญาว่าจะพาหนูมาบ้านคุณตาคุณยายบ่อยๆเท่าที่จะมีโอกาสเลยครับ....

ประมาณ 11 โมงเราก็ถึงวังน้อยกันแล้ว.....เราต้องแวะเอาของฝากให้บ้านพี่แทนย่าก่อนครับ......หนูเลยต้องกินข้าวกลางวันที่วังน้อย....เมนูวันนี้ของหนูคือ เกี๊ยวกุ้งน้ำของ S&P..5 ตัว 55 บาท......ไม่อยากเชื่อเลย หนูกินเกลี้ยงไม่เหลือให้พี่แทนย่าเลยครับ....ป้อนกันไม่ทันเลยครับ.....ป้าเป้รีบเอารูปพี่แทนย่าที่ลงในหนังสือเบบี้ไดเจสท์มาให้แม่ดู แม่ก็ไม่ได้บอกป้าเป้หรอกนะครับว่าแม่เห็นแล้ว....ในหนังสือพี่แทนย่าตัวโตกว่าตัวจริงมากเลย....ทำไมเด็กน้อยเนี้ยเวลาถ่ายรูปแล้วถึงได้ดูตัวโตกว่าตัวจริงกันจังเลยครับ....รวมถึงหนูด้วย

กว่าเราจะกลับถึงบ้านกันก็ 3 โมงแล้วครับ ปู่กับย่ารีบมารับหนูถึงรถเลยคงคิดถึงหนูแน่ๆๆเลย.......ส่วนหนูมาถึงบ้านสักพักก็นอนหลับเกือบสองชั่วโมงแนะครับ....คงเหนื่อยจากการเดินทาง....อีกอย่าอากาศมันน่านอนด้วยเพราะฝนตกหนักอยู่นานเลย

เย็นนี้เมนูตอนเย็นของแม่ก็อร่อยไปเลย ย่าทำแกงบอน แล้วก็ปิ้งไส้อั่ว กินกับข้าวเหนียวร้อนๆแสนอร่อยเลยครับ...หนูโตอีกหน่อยแม่จะให้หนูชิมครับคนดี

อังคารที่ 13...แม่หนีไปเที่ยว.......

วันนี้แม่ยังหยุดอีกหนึ่งวันจ๊ะ.....แต่แม่จะหนีหนูไปเที่ยวซะหน่อย.....เอาของไปให้ป้ามดแล้วก็นัดเอากล้องไปให้ป้าปูลองด้วย.......

น้องปายไม่สบายเป็นไข้ น่าสงสาร ติดจากป้ามดแหละ เหมือนที่หนูติดจากแม่คราวที่แล้วเลย......ดีที่น้องปายเป็นแค่หวัดไม่ไอเหมือนหนุ..........

แม่ ป้ามด ป้าปูนั่งเม้าท์แตกกันได้สักพัก ป๊ะก็มาแวะรับแม่ที่พอดี...ได้โอกาสขนทุเรียนที่ลุงเอเอามาจากระยองกลับบ้านอีก 5 ลูก.......ไหนจะเงาะ มังคุดอีก................ขอบคุณมากครับ...............

ปล. น้องปายหายไวๆๆนะ จะได้ไปเที่ยวกับพี่ใครซนกัน

รักลูก

แม่หนึ่ง

 

 

 

 

     Share

<< ....โอ๊ย.....ประตูรถหนีบมือ....นี่แหนะ.........ตีเลย......ทำแม่เจ็บบเหรอ >>

ไปทำพ้าดปอดกับป๋มกันฮับ.....
(หวังว่า)......หายป่วยแล้วครับ
วันจันทร์กะวันอังคาร
......เสา......กับอาติ๊ด......
นี่แหนะ.........ตีเลย......ทำแม่เจ็บบเหรอ
รวบยอด....
....โอ๊ย.....ประตูรถหนีบมือ....
.....กลับบ้านกันค่ำจังครับ.....
....เฝ้าบ้านอีกแล้วครับ....
.....เฝ้าบ้านครับ.....
....แม่ฮับ เปลี่ยนเพลงหน่อย.....

 




 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

 

 

 

Theme design by : plengpleng's diary